تبلیغات
گنجینه
گنجینه
متفاوت .......... همین

روزی مرد کوری روی پله‌های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد: من کور هستم لطفا کمک کنید . روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه د ر داخل کلاه بود.او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت ان را برگرداند و اعلان دیگری روی ان نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و انجا را ترک کرد. عصر انروز روز نامه نگار به ان محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است مرد کور از صدای قدمهای او خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که ان تابلو را نوشته بگوید ،که بر روی ان چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:چیز خاص و مهمی نبود،من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد. مرد کور هیچوقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده میشد:

امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم !!!!!

وقتی کارتان را نمیتوانید پیش ببرید استراتژی خود را تغییر بدهید خواهید دید بهترینها ممکن خواهد شد باور داشته باشید هر تغییر بهترین چیز برای زندگی است. حتی برای کوچکترین

ود.




نوشته شده در تاریخ جمعه 2 بهمن 1388 توسط parto



نوشته شده در تاریخ دوشنبه 18 آبان 1388 توسط parto

 

الو سلام

منزل خداست؟
این منم مزاحمی که آشناست
هزار دفعه این شماره را دلم گرفته است
ولی هنوز پشت خط در انتظار یک صداست
شما که گفته اید پاسخ سلام واجب است
به ما که می رسد ، حساب بنده هایتان جداست؟
الو
دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد

خرابی از دل من است یا که عیب سیم هاست؟
چرا صدایتان نمی رسد کمی بلند تر
صدای من چطور؟ خوب و صاف و واضح و رساست؟
اگر اجازه می دهی برایت درد دل کنم
شنیده ام که گریه بر تمام دردها شفاست
دل مرا بخوان به سوی خود تا که سبک شوم
پناهگاه این دل شکسته خانه ی شماست
الو ، مرا ببخش ، باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ می زنم ، دوباره ، تا خدا خداست
دوباره ...
...
تا خدا خداست




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 آبان 1388 توسط parto

یک شبی مجنون نمازش را شکست
                                                 بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود
                                                  فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد بر لب درگاه او

                                                    پُر ز لیلا شد دل پر آه او

گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
                                                  بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای

                                               وندر این بازی شکستم داده ای 

نیشتر عشقش به جانم می زنی
                                                  دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق،دل خونم نکن
                                               من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم
                                                
این تو و لیلای تو... من نیستم

گفت ای دیوانه لیلایت منم
                                                   در رگ پنهان و پیدایت منم

 سالها با جور لیلا ساختی
                                                   من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم
                                                 صد قمار عشق یکجا باختم

کردمت آواره صحرا نشد
                                              گفتم عا
قل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت
                                                     غیر لیلا بر نیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی
                                                 دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر می زنی
                                                در حریم خانه ام در می زنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود
                                         درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم
                                           صد چو لیلا کشته در راهت کنم

                                                           مرتضی عبداللهی                    




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 آبان 1388 توسط parto

غرورم را به غیرت می فروشم


وجودم را به همت می فروشم


به بازاری که زینب(سلام الله علیها)شد خریدار


دلم را زیر قیمت می فروشم





نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 آبان 1388 توسط parto
 

شعر من

شعر من خالی نیست!

شور رفتن  تا بی نهایت دارد

عطش گفتن درد٬

که لبانم را بستست٬

زیر آن می ماند!!

شعر من خالی نیست!

درک و احساس و زمان می خواهد

شعر من احساس من است!

 حرف من٬ قصه ی پر درد من است...

شعر من آینه ایست٬

با غباری از غم!!!

"ونوشه"




نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 آبان 1388 توسط parto

مغرورانه اشك ریختیم چه مغرورانه سكوت كردیم چه مغرورانه التماس كردیم چه مغرورانه از هم گریختیم غرور هدیه شیطان بود و عشق هدیه خداوند هدیه شیطان را به هم تقدیم كردیم هدیه خداوند را از هم پنهان کردیم


زندگی یعنی بازی. سه ، دو ، یک … سوت داور............ بازی شروع شد!!! دویدی ، دست و پا زدی ، غرق شدی ، دل شکستی ، عاشق شدی ، بی رحم شدی ، مهربان شدی… بچه بودی ، بزرگ شدی ، پیر شدی سوت داورــــــ0?ــــــــــ بازی تمام شد... زندگی را باختی

اشکاتو پاک کن همسفر گاهی باید بازی رو باخت اما اینو یادت باشه باز می شه زندگی رو ساخت


ما واسه هم مثه کتاب میمونیم. وقتی به انتها میرسی میرن سراغ یکی دیگه پس مراقب باش به دست هرکس ورق نخوری


می دونی اگه صخره و سنگ تو مسیره رودخانه ی زندگیت نباشه صدای آب اصلا قشنگ نیست؟


 بچه ها به پنج دلیل دوست داشتنی اند: 1_گریه می كنند چون گریه كلید بهشته. 2_قهركه می كنند زود آشتی می كنند چون كینه ندارند. 3_چیزی كه می سازند زود خراب می كنند چون به دنیا دلبستگی ندارند. 4_با خاك بازی می كنند چون تكبر ندارند. 5_خوراكی كه دارند زود می خورند و برای فردا نگه نمی دارند چون آرزوهای دراز ندارن


بیاییدکمترخطوط قلبمان را اشغال کنیم. شاید خدا پشت خط باشد.


چارلی چاپلین: در دنیا جای کافی برای همه هست پس به جای اینکه جای کسی را بگیری سعی کن جای خودت را پیدا کنی


من سر راه تو دامی از عشق پهن کردم ولی تو به سرعت از کنار آن رد شدی و گفتی میگ میگ


 آخر ساعت درس یك دانشجوی دوره دكترای نروژی ، سوالی مطرح كرد: استاد،شما كه از جهان سوم می آیید،جهان سوم كجاست ؟؟ فقط چند دقیقه به آخر كلاس مانده بود.من در جواب مطلبی را فی البداهه گفتم كه روز به روز بیشتر به آن اعتقاد پیدا می كنم. به آن دانشجو گفتم: جهان سوم جایی است كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب می شود و هر كس كه بخواهد خانه اش آباد باشد باید در تخریب مملكتش بكوشد. پروفسور محمد حسابی


یک نفر ... یک جایی ... تمام رویاهاش لبخند توست ... و زمانی که به تو فکر می کنه ... احساس می کنه که زندگی واقعا با ارزشه ... پس هر گاه احساس تنهایی کردی ... این حقیقت رو به خاطر داشته باش ... یک نفر ... یک جایی ... در حال فکر کردن به توست




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 8 مهر 1388 توسط parto
از یکی پرسیدم ایرانی یا خارج؟ جواب داده : I am not here خوب اینو میشه چند جور معنی کرد: یکی اینکه رفته خارج ولی هنوز تو جو ایرانه ، به ایران میگه اینجا، به خارج میگه اونجا ! یکی دیگه اینکه؛ هنوز ایرانه و میگن دروغگو کم حافظه میشه ؛ راستش رو نوشته که اینجا، بعد دروغ نوشته که نیستم! یکی دیگه اینکه، هنوز چند ماه نرفته خارج، فارسی یادش رفته به اونجا میگه اینجا، بعدشم ترجمش کرده؛ توی دیکشنری اشتباهی نوشته: here بجای there! یکی دیگه اینکه،خارجیش مثل منه، خواسته کم نیاره جلوی من ،انگلیسی جوابمو داده اینطوری شده ! یکی دیگه اینکه، خواسته اینجوری بنویسه، که من دوباره بپرسم؛ منظورت از اینجا نیستم چیه؟ که خوب منم نمیپرسم!





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 5 مهر 1388 توسط parto
(تعداد کل صفحات:4)      1   2   3   4